Bevlogenheid in de praktijk
De kunst van helpen
D
"Geef maar een seintje als ik kan helpen met iets"
"Laat maar weten of ik iets kan doen"
"Ik ben er voor je, laat maar iets weten als je een luisterend oor nodig hebt, of gewoon wat afleiding wil"

Zeg ik vaak tegen vrienden die worstelen met iets…liefdesverdriet, onzekerheid, twijfels, burnout, ...of die simpelweg een verhuis of een groot feest organiseren.

Heel oprecht, nuttig en hulpvaardig dacht ik altijd. Pluim voor mezelf. En toch, is het tijd dat ik dit herdefinieer. Hulpvaardig zijn is het ook gewoon doen i.p.v het aan te bieden. Inderdaad, je hulp zelfs bijna opleggen.

Concreet gewoon langsgaan met een tas soep (of nog beter, spaghetti).
Concreet je vriendin oppikken om samen yoga te gaan doen.
Concreet opbellen en écht luisteren zonder oordeel (zonder tegelijk je mails te checken).
Concreet voorstellen dat jij voor dessert zal zorgen op het feest.
Concreet die veel te zware zak overnemen van dat oud vrouwtje.
Concreet even de baby van je vriendin overnemen zodat zij haar eten op haar gemak kan opeten voor het koud wordt.

En niet wachten tot ze ernaar vragen.

Persoonlijk is mijn drempel om effectief hulp te vragen hoog. Ik denk dat ik de andere belast. Ik denk dat het de andere niet boeit. Ik denk dat mijn 'leed' niet zo groot is als het leed van de andere. En als ik hulp vraag voel ik me ontzettend kwetsbaar (vreselijk gevoel). En dat is mijn stuk om aan te werken #workinprogress

Maar ik denk dat ik niet de enige ben?

Bovendien blijkt uit onderzoek van Dr. Evie Rosset dat "een meerwaarde kunnen betekenen voor iemand anders" zelfs een basisbehoefte is dat mensen oplaadt. Zoveel win-win potentieel! Dus zelfs als jij je niet 100% voelt, kan een andere helpen je opladen. Zo blijkt ook uit onderzoek van positieve psychologie dat Random Acts of Kindness je welzijn verhoogt.

En natuurlijk is het belangrijk om op voorhand te vragen en in te schatten wat de andere op dat moment nodig heeft (want soms bieden we goed bedoelde hulp die de andere op dat moment niet wil). Soms wil een mens echt alleen zijn. Soms wil iemand niet praten. Soms wil iemand geen spaghetti. Soms willen we niet dat iemand spontaan aanbelt.

Maar soms (of zelfs vaak?) zullen mensen deugd hebben dat je dingen doet i.p.v voorstelt.

Moest iemand gisteren gevraagd hebben wat kan ik voor je doen? Zou ik antwoorden met: 'alleen zijn, en vroeg gaan slapen'. Maar plots belde iemand aan. De tranen kwamen naar boven. We aten samen burgers en keken nostalgisch naar The Goonies. Hoeveel deugd dat dat deed. Soms weten we niet waarvan we echt deugd zouden hebben, en zoeken we the easy way out that hurts less.

Er is ook een reden waarom kraamhulp zo op handen wordt gedragen door velen jonge mama's. Die geweldige mensen komen binnen, en doen het gewoon.

Dus vanaf nu ga ik dat ook doen. So watch out buddies, voor je het weet sta ik aan je deur.